Cream & White

Ispanak Boranı

2012-01-10T05:54:00.000-08:00

Malzemeler:

1/2 kg. Ispanak
1/2 kg. Yoğurt
3 büyük yemek kaşığı sızma zeytinyağ
1-2 diş sarımsak
1 tatlı kaşığı biber salçası
1 tepeleme tatlı kaşığı un
1 bardak su

Yapılışı:

İyice yıkanmış ıspanaklar bir bardak suda 8-10 dk. haşlanır
Haşlanmış ıspanaklar süzgüye alınır, kaşıkla üzerine basarak suyunu iyice salması sağlanır.
Ispanaklar tahta üzerinde, bıçakla ince kıyılır
Bir teflon tavaya 2 yemek kaşığı zeytinyağ ve 1 tatlı kaşığı un konup hafif ateşte un hafif pembeleşinceye kadar kavurulur.
Ispanaklar ilave edilip iyice karıştırılır.
İçine sarımsak koyulur ,yoğurdun yarısı ve 1 çay kaşığı tuz ıspanaklara katılır.
Bu karışım orta boy bir yuvarlak kaba yayılır
Uzerine yogurdun kalan bölümü dökülür.
1 yemek kaşığı zeytinyağda 1 tatlı kaşığı biber salçası hafif pişirilir, ve yoğurdun üzerine gezdirilir. Sıcak servis edilir.

Patates Çorbası

2012-01-04T10:59:00.000-08:00

Malzemeler:

5 orta boy patates
1 orta boy soğan
1 havuç
4-5 bardak su (yarısı tavuk suyu olabilir)
1 bardak süt
3-4 kereviz sapı (yoksa maydanoz sapı)
Tuz, karabiber
Zeytinyağı veya tereyağ
1 kaşık biber salçası
Pul biber
Tuz,karabiber

Yapılışı:

1) Soyulup yıkanmış patatesler, soğan, havuç, kereviz sapları su ile birlikte tuz, karabiber
eklenerek tencereye konur. Tercihen düdüklü tencerede 10 dakika pişirilir. Ateşten indikten
sonra bir bardak süt ilave edilir.

2) Biraz ılındıktan sonra çubuk blender ile krem haline getirilir.

3) Bir tavada yağda biber salcasi kızdırılır, çorbanın üzerine ilave edilir. Arzuya gore pul biber eklenerek servis edilir

Mini mini borek....

2012-01-03T10:01:00.000-08:00

Bugunun tarifi 'mini mini borek' , yani eski köye yeni adet ama bircok yönden hayat kurtarıcı !
Çayla da servis edebilirsiniz, bir ana yemeğin yanında garnitur olarak da veya, yaratıcılığınızı konuşturur
degişik malzemeler ekleyerek lezzetli bir ara sıcak elde edebilirsiniz.

Üstelik kimse 'ay cok geldi'
diyemez tadı damağında kalır sadece......Üstelik bu minikleri önceden hazırlayıp buzdolabınıza koyar
Misafirleriniz gelince beş dakikada pişirir sıcak sıcak servis edersiniz!

Malzemeler:

1 yufka
1 yumurta
1 kahve fincani sut
1 kase rende peynir ( tulum, beyaz, kasar vs.)
Maydanoz ve dereotu ( bunun yerine bir tutam ince kıyılmıs ıspanak vs. de olabilir)

Yapılışı:

Yufka bir kaseye minik minik parçalanır
Rende peynir ve ince kıyılmış yesillikler karistirilir.
Ayri yerde cirpilmis sut ve yumurta karisimi kaseye dokulur.
İyice karistirilir,
Mini silikon veya teflon cupcake kaliplarina tepeleme pay edilir.
180-190 derecede ustleri nar gibi kizarana dek pisirilir.
Kaliplardan cikarilip sicak servis edilir.....

Her Zaman İtalyan Kahvesi

2012-01-02T08:50:00.001-08:00

Bu fotoğraf yeni aldığımız ve bağımlısı olduğumuz enfes kahve makinamız için gelsin
CaffissiMooo seninle hayat daha huzurlu

Hail to the Bride

2012-01-02T08:46:00.000-08:00

Hayatta en çok sıkılarak gittiği sanırım kuaförler. Bu neden en önceden düşünmeye başladığım şey gelin saçları. Spreyle yapıştırılan, kuzu gibi maşa yapılan, ıslak görünümlü fön çekilen saçları düşündükçe daha da soğuyorum bu işten. Bu yüzden işte budur diyebileceğim fotoğrafları topluyorum. Elim saçların içinde sinir harbi yaşamamak adına topuzlardan gidiyorum. Siz ne dersiniz?

Cocuklarima ikibinoniki mektuplari......

2012-01-02T07:36:00.000-08:00

Sevgili Pinar'cigim,

Bu yil senin icin ozellikle onemli olacak. Yasaminda yeni bir sayfa acacaksin. Bu benim icinde cok heyecanli ve cok ozel.
26 Haziran 1987 de sabaha kadar uyumadan izlemeye doyamadigim bebegim gelin olacak! Nasil gecti simsek gibi bu yillar,
nasil atladik o zaman tunelini inanamiyorum. Sevinc, huzun, heyecan, her turlu duygu var. Zor ismis kiz annesi olmak!
Ama cok sukur ki Deniz' i de seviyorum. Benim icin cok degerli olan ailemin genislemesini gormek cok guzel......

Canim Bora'cigim,

İlk bebegim, tatli bebegim! Kizma sakin annem sacmalamaya basladi diye! Biliyorum, kocaman adamsin artik. Senin icin de
cok heyecanliyim bu sene. Emeklerinin karsiligini alacaksin, doktorani tamamlayacaksin insallah. Senin icin de yeni kararlar
baslangiclar.....

İkinize soz verdigim kitabimi bu blogda olusturmaya karar verdim. Hepimiz icin cok heyecanli olacak yaz aylarina kadar
tamamlamak istiyorum. Sizlere evimizi hatirlatacak tatlari, kokulari, goruntuleri iletmek, ileride sizinde ailelerinize gosterebilece-
giniz bir iz birakmak istiyorum. Kendime haftada su kadar yemek tarifi, bu kadar resim diye kesin bir hedef koyamiyorum.
Biliyorsunuz beklenmedik engeller cikiyor. Ama soz Haziran basina kadar tamamlayacagim bu isi.

Tariflerin yaninda mektuplarima da devam edecegim. Cunku mektup, tum yeni iletisim araclarina ragmen en gercek aktarim yolu
bence......

Sevgiler size.....

Sema Veryeri Caglayan

HOT CHOCOLATE COCO

2011-12-27T03:15:00.000-08:00

Sıcak çikolatayı bu hindistan cevizlerinin içinde servis ederseniz siz gerçekten mükemmel bir ev sahibesini olmuşsunuz demektir, ya da zihni sihir bir süt "sürahisiyle" farklı bir bakış açısı getirebilirsiniz hayata.

Herşey olabildiğince düz, olabildiğince sıradan iken bir fark yaratabiliriz. Yapılması gerektiği gibi yaşamadan Frank Sinatra gibi ;

"I planned each charted course; Each careful step along the byway, But more, much more than this,

I did it my way." dyebiliriz.

No Place Like Home

2011-12-27T03:01:00.000-08:00

Haftaiçi işten geç saatte gelip beynimizdeki bulanıklığı attığımız, haftasonu dostlarla & aileyle keyfini çıkardığımız, dünyanın en güzel yerindeyken bile özlediğimiz, kapısından içeri girince güzel yemekler kokan, anne&baba kokan, yıllar öncesinde okula gitmemek için hasta numarası yaptığınız yatağınıza gün içerisinde gelen sıcak poğaça gibi kokan, ve alıp geçmişe geleceğe bu anın muhteşem bileşimine götüren.. There's no place like home

They Say It's Wonderful

2011-12-27T02:32:00.000-08:00

Yeni yılda çeyrek asırlık olmadan ve marital status'te revize yapmadan önce uzuuun bir checklist'im var. Ama herşeyden önemlisi şu an anneannemin sağlığı.. O bizimle olduktan ve sürekli kahkahalarına devam ettikten sonra yapılacak her iş çok ufak görünüyor.

Çınarcık ayazında ufolarımız ve battaniyelerimizle hazırlandığımız yeni yıl gecesinin geçen seneki spontane Roma macerasını geçeceğinden şüpheliyim ancak amaç sıradanlığı kırmak ise bunu başaracağız bence.

Herkese MÜKEMMEL bir yıl diliyorum. SEVGİ ve SAĞLIK olduktan sonra her işin üstesinden gelinir, dünyanın öbür ucuna da gidilir, yeni nefesler için mücadele verilir. HAIL TO 2012 !!!

Menekşe Yeşili

2011-11-14T06:27:00.000-08:00

Hayata ilk baktığım gözler annemin gözleri.. Menekşe Yeşili.. Bu yüzden dekorasyonda hep sade tonlar kullanıp üzerine bu rengi atmaya bayılıyorum. Hayat veriyor en yalın mekanlara, bana hayat verdiği gibi, gün-be-gün , an-be-an..

MilanOoO

2011-11-14T06:22:00.000-08:00

Özlüyorum.. sanatı, tramvayları, tiktak saatleri, Rinascente'nin altını üstüne getirmeyi, leziz yemekleri, classy shopping'i dilimize dolayanları, tüm dokularıyla tarihi ve Milanoyu.. İnsanı gençleştiren şehri..

Fotoğraflarla avunuyorum.. şimdilik ;)

Öldürücü Sarımsak Topları

2011-11-14T06:19:00.000-08:00

Evet bu tarifi çaldım, ama Ayvalık'tan yeni gelen kekiğim ve sızma zeytinyağım ile çok yakışacağını ve şaraba güzel eşlik edeceğini tahmin ediyorum

Killer Garlic Rolls by Foodie Crush

makes 40 or so rolls

pizza dough recipe or store bought (but it’s not quite the same now is it? Just make the dough, it’s so easy!)

4 T butter

4 T olive oil

4 garlic cloves, minced

1 1/2 T dried oregano

sea salt flakes

•Preheat oven to 425 degrees.

•Make pizza dough according to directions. Divide dough into 6 sections and then again into 4” X 1/2” length ropes. Roll rope out to 5” in length and form into a knot tucking the ends under into a ball about the size of a ping pong ball.

•Place on cookie sheet sprayed with cooking spray and sprinkle with sea salt. Bake for 10-12 minutes.

•While knots are baking, bring butter and olive oil to a low simmer in a sauté pan.

•Add garlic and oregano and remove from heat. Do not simmer garlic. Gently toss knots in butter mixture and serve immediately.

Yeni Hafta: Hayal Kırıklıkları ve Umut

2011-11-14T06:11:00.000-08:00

Ne yazık ki bizi hayal kırıklıklarına uğratanlar var, hayattan ve insanlardan beklentilerinizi yüksek tutarsanız mutlaka terazinin bir tarafı dengeyi yitiriyor. İnsanların kendimiz gibi saf ve iyi niyetli olabilecekleri ihtimalini ortaokulda bırakmıştık zira ilk acıyı o zamanlar yaşadık.

Sonrasında kendi çıkarları uğruna iş hayatında gözü hiçbirşeyi görmeyenlerle karşılaştık. Düşünüyorum ki bunlar hiçbir zaman dolu dolu kendilerini değerli hissettikleri bir aile yaşamları özel hayatları olmadığı için iş hayatıyla adını biryerlere taşımaya çalışan tiplerdir. Yalancı, kinci, sadece negatif enerji kaynağı insanlar. İğneyeleyici ya da kısa 3 nokta .... içeren maillar atan kendinden başka kimseyi umursamayan tipler. Onlarla baş etmeyi öğrenirsen gücüne güç katarsın dedi bir ses. Bazen baş ettik bazen etmeye yeltenemeden kendi hallerine bıraktık. Ama ne oldu biliyor musunuz, yine biz karlı çıktık bu işten. Kendine yetmeyi bilen, yalnızlığın gücünü tozunu toprağını kat etmiş, aile ilişkilerine değer veren, yakın ve içten dostları olan bizler..

Bu hafta karamsar, kapalı , tedirgin başladı. Ama bu haftasonu güzel insanları evlendirecek, çok eğlenecek ve hayata geldiğimize şükredeceğiz birkez daha..
Herkese güzel haftalar (:

And We Celebrate

2011-11-11T02:47:00.000-08:00

Sizce böyle bir ambiansta mutsuz olmak mümkün mü.. Hele bir de güzel bir müzik ve güzel dostlar eşlik ettiğinde..

11.11 ve Düş Bahçeleri

2011-11-11T02:11:00.000-08:00

İkinci çocuk olmamdan mıdır bilinmez ben 1'lerden ziyade hep 2'leri sevdim,
Hep ilk günlerin sancılı geçmesi de ayrı bir sebep olabilir,
Küçüklüğümden beri hep Batman'in Robin'i olmak istedim, 2. adam, sadık dost, en büyük yardımcı..
Karşımdaki insanlarla empati kurma yeteneğim giderek arttı ve görünmez oldum..

Bunun meali şudur:
Sevdiğin insanlarla öyle bir bağ kuruyorsun ki artık verdiğin tüm destek aslında onların kendi içlerinden gelen güçmüş gibi hissediyorlar. Senin sayende gelen başarıyı, atlatılan sorunları, buldukları morali göremiyorlar. Hoş görünmesini istemiyorsun zaten, ancak tam tersi ile geldiklerinde karşına içten içe biriktirdiğin isyan çıkıyor ortaya.

11.11'de herkes bir dilek tuttu. Ben tutmadım. Hem sayılara karşı bir inancım olmadığı için hem de 1'leri sevmediğim için sanırım. Bu yüzden karanlık havanın etkisiyle ofiste ışıkları da kapattım ve Sezen Aksu'nun geçmişten çınlayan sesiyle şu şarkıyı dinlemeye başladım..

Yürüyorum düş bahçelerinde

Gördüm düşümden büyük bahçe yok
Yüreğimin kuşları konmuş telgrafın tellerine
Neşesi gurbet selamlarından çok

http://www.youtube.com/watch?v=ShRaXi6-cFg

Basit Ol, Mutlu Ol !

2011-11-10T03:35:00.000-08:00

Bayramda çiçeklerimi yaptırırken işi çiçekçiye bırakmamaya özen gösterenlerdenim. Çünkü zevkli çiçekçilerimiz mutlaka o parlak kağıda o altın rengi ipi saracak, yanına abidik gubidik nazar boncuklarından iliştirecek, spray ve koku sıkacak, işi tamamen basitliğe dökecekler..

Bunun yerine sadece kese kağıdı ve aynı renkte iplerden bir buket hazırlasak, o çiçeğin güzelliğini daha çok ortaya sermez mi sizce de? Roma'ya dil kursu için gitmeden önce hediye edilen Sarı Güllerimi ve kese kağıdından hazırlanan buketi o kadar sevmiştim ki artık aklıma güzel kombin denilince sadece o geliyor..

Aynaların Gücü Adına

2011-11-10T03:26:00.000-08:00

Ufacık evlere bile doğru kullanımı ile o şahane ışığı ve ferahlık hissini sağlayan aynalar küçüklüğümden beri en sevdiğim ev içi objeler arasında... Bu yüzden daha yavaş yavaş yerleşmeye başlayan evimize ilk iş giyinme odası aynlarını taktırdım. Ardından Bauhaus'tan girişteli ayakkabılığın kulplarının rengiyle bir çerçeveli kocaman bir ayna aldım. Banyo ve tuvaletin ilk tamamlanan bölümleri seramik ve badana tonlarına kontrast aynalar oldu. Sanırım son soluğu salonda alacağım ancak doğru zamanı bekliyorum. Göreceğiz..

Biraz da Catch-Up Yapalım

2011-11-10T03:20:00.000-08:00

Görüşmediğimiz bu 10 ayda neler oldu..

Yeni bir hayata başlamak üzere yola koyulduk,
Yeni evimize yerleştik ve içini döşemeye başladık,
Yeni işlere girdik
Çok büyük bir kayıp yaşadık
Çok sevdiğimizi dostlarımızı evlendirdik,
Saçlarımızı radikal bir karar ile kestirdik,
Çeyrek asıra doğru planlarımızı daha ciddileştirdik,
Aileyle çok huzurlu bir bayram geçirdik,
Boyumuzdan büyük tecrübeler edindik,

Ve bundan bölye düğüne dair herşeyi paylaşmaya devam edeceğiz
Hayal kurmak insanı daha çok besliyor ve geliştiriyor sanıyorum, ne dersiniz ?

Coca-Cola 125 Yıldır Mutluluk Dağıtıyor

2011-11-10T03:13:00.000-08:00

Öyle markalar vardır ki artık aileden biri olarak benimsersiniz..

İlk olarak hazımsızlığa karşı bir çaydanlıkta üretilen Coca-Cola bugün 125 yaşında!!!
8 Mayıs 1886'daEczası Dr. John S. Pemberton elbette böyle bir efsaneye yaratacağını bilmiyordu ..

Geçmişe dair resimleri kurcaladığımda doğumgünlerinin, aile yemeklerinin, akşam yalnız atıştırmalarının ve daha birçok güzel anın içinde Coca-Cola'yı barındırdığını görüyorum. 26 Haziran 1988'de çekilen doğumgünü fotoğrafımın baş köşesinde olan bu içecek iyi ki var ve iyi ki insanoğlunu hem lezzeti, hem güzel hediyeleri hem de dahil olduğu sosyal sorumluluk projeleri ile mutlu ediyor ve 125 yıldır hayatımıza değer katıyor..

Bu arada Migros'larda satışa sunulan nostaljik şişeler tam evin baş köşesine yerleştirmelik. Ben ilaç şişesi formunda olan dümdüz şişeye bayılıyorum, mutlaka edinilmeli derim..

LimangOoO & Turkcell İş Birliği

2011-11-10T02:57:00.000-08:00

Etkili reklam gerçekten meyvasını hızlıca veriyor. Örneğin son zamanlarda hemen hemen açtığımız her kanalda karşımıza çıkan ve bizi mutlu eden Limango reklamı gibi. Hedef kitlesinin büyük bölümünü oluşturan bayanlara yönelik ve herkesin 'duyabildiği' (bu kelimenin yanında literally'yi kullanmak o kadar isterdim ki daha fazla snob olmamam gerektiğini düşünerekten paranteze aldım) çok başarılı bir reklam olmuş.

Dikkatimi çeken bir başka konu ise Limango & Turkcell işbirliği oldu. Artık avantajlarla dolu yeni alışveriş siteleri sayesinde puan,şifre,kargo üçgeninde online shopping yapıp küçük ve güzel hayatımızdan anlar yaratabiliyoruz. Böylece kendimizi mutlu ediyoruz işte eskiden anneannelerimizin yaptığı gibi. "Baakkk bunu şuradan aldım hem de bu fiyata diyebiliyoruz" Ne mutlu bize (:

Yeni dönemde bulduğum enteresan ayrıntıları paylaşmaya devam edeceğim ama önce 11.11.11'i kutlayacağız ..!!!

Limango: Turkcell'liler yaşadı sayfasına ulaşmak için:
http://turkcelllileryasadi.limango.com.tr/home/index.php

Goodbye Makes The Journey Harder Still

2011-02-21T23:23:00.000-08:00

Hani Balkanlar ve Karadeniz üzerinden soğuk hava dalgası geliyor diye dinleriz ya akşam haberlerinde hava durumunu. Aynen öyle bir noktadayım. Çorlu'da o berbat soğuğu iliklerimde hissederken aslında her başlangıcın biraz soğuk biraz bilinmez biraz tarif edilmez oluşu üşütüyor içimi. Yakın zamanda yaptığım bir benzetme çok hoşuma gitti. Sonra beynin gizemine gülüp düşündüm içimde bunu. Akvaryumda yüzme bilmeyen balık gibiyim. Her türlü donanımım olmasına rağmen işin mekaniğini bilmiyorum, öğreniyorum. Hem heyecan hem korku içinde. Hem büyük bir hevesle hem de hafif tedirginlikle.

Trakya'ya doğru gittiğinizde herşey beyninizden siliniyor. Deniz kenarında upuzun bir düzlük. Ajandamın sayfaları ünlem işaretleriyle doluyken Çarşamba günü en büyük desteğim İstanbul'a geliyor. Bütün ünlemleri paranteze çevirircesine..

Tuscany Dream

2011-02-16T12:18:00.000-08:00

Bir hayal karesi değil, şu anda en çok olmak isteyeceğim yerlerden biri. 6 kişilik grubunu kurup ya da ailenle kaçabileceği ilk yer. Ne buzlanmış yollarda kazalar, yanan arabalar, ne kırmızıya boyalı trafiğin insanı delirttiği caddeler köprüler, ne de beyni boşuna dolduran detayların olduğu bir mekan. Hepsini geride bırakmak için reklamla iştigal edelim, şeytana ayak uyduralım, özenelim, özendirelim..

http://www.tuscanynow.com/Rentals/Villas/La_Trappola_CardID_4663.aspx

Daisies Are Back

2011-02-16T12:09:00.000-08:00

Havaların bizi hala üşüttüğü şu günlerde, soğuktan sertleşmiş toprağın arasından

'artık yeter, bahar gelsin!' dercesine azimle başını uzatan şu papatyaya bakar mısınız?

İnsanların olamadığı kadar inatla özgürlük savaşında, topraktan fırlayan binlerce diğer

papatya gibi...

The Black Swan

2011-01-20T00:51:00.000-08:00

Natalie Portman Golden Globe'u aldıktan 1 gün sonra izleyebildim ancak Black Swan'i. Çok az replik, çok fazla oyunculuk. Sizi içine çeken depresif bir hava hakim filme. İçindeki korkusuz,acımasız Black Swan'i bulmaya çalışan bir beyaz kuğunun hikayesi. Requiem for a Dream, The Wolverine, The Fountain'ın yönetmeni Darren Aronofsky'dan daha renkli, neşeli bir film beklemiyorduk zaten. Ama Oscar'ın en büyük adaylarından biri olacağı kesin hala Leon'da küt saçlı haliyle aklımda yer eden bu kızın. İyi bir eleştirmen değilim, merak eşiğini yükseltip Black Swan'i izlemenizi kesinlikle tavsiye ederim.

29 YIL

2011-01-20T00:41:00.000-08:00

Hani tamamlamak istiyoruz ya herşeyi 10'lu sayılara, bazı şeyler için zaman geçmesin olduğu gibi kalsın istersiniz. İyisiyle kötüsüyle zamanı geçiren değil, birbirini dolduran, tamamlayan, her an her şekilde destekleyen çok farklı ama dünyaya bakışı açısından aynı olan iki insanın 29 yılı doldu geçen pazar. Hep örnek aldığım, 'umarım ben de bu kadar şanslı olurum' dediğim çift, annem ve babam, 29 yıllık evliliklerini kutladılar, ansızın çıkıp gelen kızlarıyla beraber (:

Bir Gemici Türküsü

2011-01-20T00:33:00.000-08:00

BİR GEMİCİ TÜRKÜSÜ

Rüzgâr,
yıldızlar
ve su.
Bir Afrika rüyasının uykusu
                           düşmüş dalgalara.
Işıltılı, kara
bir yelken gibi ince
direğinde geminin.
Geçmekteyiz içinden
bir sayısız
bir uçsuz bucaksız yıldızlar âleminin.
Yıldızlar
rüzgâr
ve su.
Başüstünde bir gemici korosu
su gibi, rüzgâr gibi, yıldızlar gibi bir türkü söylüyor,
yıldızlar gibi
          rüzgâr gibi
                      su gibi bir türkü.
Bu türkü diyor ki, «Korkumuz yok!
İnmedi bir gün bile gözlerimize
bir kış akşamı gibi karanlığı korkunun.»
Bu türkü
    diyor ki,
«Bir gülüşün ateşiyle yakmasını biliriz
ölümün önünde sigaramızı.»
Bu türkü
diyor ki,
«Çizmişiz rotamızı
dostların alkışlarıyla değil
                      gıcırtısıyla düşmanın
                                          dişlerinin.»
Bu türkü diyor ki, «Dövüşmek..»
Bu türkü diyor ki, «Işıklı büyük
                    ışıklı geniş ve sınırsız bir limana
dümen suyumuzda sürüklemek denizi..»
Bu türkü diyor ki, «Yıldızlar
                                       rüzgâr
                                              ve su...»
Başüstünde bir gemici korosu
bir türkü söylüyor;
yıldızlar gibi
          rüzgâr gibi,
                      su gibi bir türkü..

(Nazım Hikmet RAN)

Hepimiz ...

2011-01-20T00:29:00.000-08:00

Hrant Dink'i andık dün, ama hangi yüzle bilemiyorum. Daha uzun bir kuyrukta beklerken araya kaynayan insana bile ses çıkaramayan toplum, neye tepki gösteririz? Hadi oturduğumuz yerden yani internet üzerinden bir tıkla her başkaldırıya katıldığımızı düşünelim gerçekten inanıyor muyuz bunların sonuca ulaşacağına? Biz stat açılışları, Hizbullah'ın serbest bırakılması ve soru işareti yaratan takipsizliği diye kafamızı çevirmişken sola, diğer tarafta teker teker geçiyor bütün yasalar, karşısında olduğumuz bütün görüşler, ülkeyi geriye sürükleyen, ağlarla örülmüş beyinlerin küçük dünyaları...

Savunduğumuz hangi şeyi sonuna kadar takip ederek bizim için olumlu olan sonuca ulaştırdık. Başında katılıp sonra günlük hayatımıza devam etmedik mi? Bugün "hepimiz" ne oluruz,kim oluruz bilmiyorum. Sadece 'farkında olmak' yetmiyor işte..

Marjon Hoogervorst

2011-01-10T05:33:00.000-08:00

Eigen Huis en Interieur, Elle Wonen, Elle Decoration, VT Wonen, Ariadne at Home gibi dergilerde çalışmış olan Hollandalı fotoğraf sanatçısı Marjon Hoogervorst'ün blog'unu ziyaret etmenizi tavsiye ediyorum.

http://www.vorstin.nl/

Bahamas Asla Uyumaz

2011-01-10T05:17:00.000-08:00

The Style Files'ta Cote Maison'un çektiği bu fotoğrafları görünce içimde Şişli'de ofisin camından dışarı bakma dürtüsü uyandı. Hadi renkleri, ışığı, mimari zevki yüksek binaları geçtim ve beklentileri baya düşürdüm, bir tane mi ağaç görünmez karşıya baktığında. Tek yeşillik mezarlıktı, ben de oraya baktım bir teselli uğruna.

http://style-files.com/2011/01/10/bahama-colours/

Kışın Altın Rengi

2011-01-10T05:10:00.000-08:00

Aralık - Ocak aylarında ağırlıklı olarak herşey şampanya şişesi renginde. Altın yaldızlar masaları, kıyafetleri süslüyor ve en en en uzak olduğu dolaba bile ulaşıyor. Bu yüzden her hafta ayrı bir kutlama havasında. Gündüzlerin kısalığından faydalanıp parıldamak isteyenler için..

Mutluluğun Resmi

2011-01-10T05:04:00.000-08:00

Aynı Abidin Dino'nun Mutluluğun Resmi'nde olduğu gibi:

Hayat kısa gelen bir battaniye gibidir.

Yukarı çekersin ayak parmakların isyan eder.

Aşağı çekersin omuzların titrer.

Ama yine de, neşeli insanlar dizlerini karınlarına çeker, rahat bir uyku

uyumayı başarır…

(Can Dündar)

“

Coming Home

2011-01-10T04:59:00.000-08:00

Cuma günü evime doğru yola çıkmadan önce;

"It’s a funny thing coming home. Nothing changes. Everything looks the same, feels the same, even smells the same. You realize what’s changed, is you." (The Curious Case of Benjamin Button)

Dear 2011

2011-01-10T04:49:00.001-08:00

SemiLuna

2011-01-10T04:47:00.000-08:00

Derinde bir yerlerde hep kış bahçesi, kameriye, balkonu katlanan camla kapatma düşüncesi. Işığın bol olduğu, insanın içini açan, çay saatlerinin vazgeçilmez mekanını yaratmak. Sarı,gri,turkuaz,yeşil, beyaz kombinasyonlu bu (neredeyse) yarım ay hiç de fena bir fikir değil. Hele eve sığınıp yağmuru,karı seyretmeyi sevdiğimiz bu kış aylarında..

Benim Moleskine'im

2011-01-10T04:35:00.000-08:00

Geçen sene Barcelona seyahatinde bir arkadaşım gösterdi ilk olarak Moleskine'in gezi defterini. İçinde öyle bir organizasyon var ki kendi deneyimleriniz ve araştırmalarınızdan oluşan ve ileride tekrar gittiğinizde size rehberlik yapacak bir defter oluşturabiliyorsunuz. İçindeki küçük haritadan gittiğiniz yerleri işaretleyip, cafe ve restoranlarda yedikleriniz, müze/metro kartlarınızı, uçak biletlerinizi içine zımbalayarak bir günce oluşturabiliyorsunuz. Geç olsa da bu sene gezi defterlerinden Roma'yı alarak hemen hemen tüm öneri ve deneyimlerimi doldurdum içine.

Sonra abimde not defterini gördüm ve en sevdiğim nokta kullanışlı ve ince olmasıydı. İçimden "keşke ben de alsam" diye geçirirken ufak bir yılbaşı hediyesi şeklinde masama geldi. 2011 Ajandası o yılında tüm inişleri ve çıkışlarını barındıran bir anı defteri olmaya hazır.

Reklamcı ruhum kabardı bugün. Ama itiraf etmeliyim ki üzerine yazı yazılacak bir şeyse bir yararı dokunmuştur kesin (:

Sand In My Shoes

2011-01-07T01:13:00.000-08:00

Arabamda hala yaz saatinin geçerli olmasından belli oluyor mudur bazı şeylerden kopamadığım. Nereye gidersem bir önce bulunduğum yerden birşeyler götürüyorum. Benjamin Button filminin unutamadığım quote'larından biri karşıma çıktı bu sabah. Pek alakalı değilse de değişen şeyleri hatırlattı.

"It’s a funny thing coming home. Nothing changes. Everything looks the same, feels the same, even smells the same. You realize what’s changed, is you."

The Time They Are A Changing'in Bob Dylan'dan dinlerken bitişler, yeni başlangıçlarla açıldı yeni yıl..

How I Met Your Mother yeni sezon kaldığı yerden devam ediyor. Bu sene bitecek olması hüzünlü olsa da flashback'lerle hayatta düşünmeden kurduğumuz cümlelerin, bazı anlık hareketlerimizin bizi gelecekte olumlu/olumsuz nasıl etkilediğinden ve o "shift" dediğimiz geçişi yarattığından bahseden 20 dk.'lık dizi tüm karakterleriyle alıp götürüyor insanı. Arkadaşlıkları, evlilikleri, kariyer sürecinde yapılan hataları, hayatımızdaki gerçekleri ve yalanları gözler önüne seriyor. "Kids, this is the story of How I Met Your Mother" dediğinde bahsettiği kadının hayatında ne kadar değerli olduğunu anlıyorsunuz. Çünkü bütün dönemeçli yollar Ted'i doğru insana götürüyor.

Kopamadığım şeylerden bahsederken beni de herşey İzmir'e götürüyor. Ne kadar uzak görünse de yollar, aileyle geçirilen her vakit eskisinden daha da değerli. Doğduğun, hayatı tanıdığın şehrin sende her zaman bir etkisi oluyor. Nereye gidersen git, hayatını nerede sonlandırırsan sonlandır, o izleri taşıyorsun üzerinde. Karakterinle, zevklerinle , özlemlerinle.. O deniz mavisini istiyorsun mesela, o yemekleri, eve girdiğindeki sıcaklığı ardından gelen enfes kokuyu, sen küçükken koskocaman gelen şehrin içindeki zincirleme dostlukları, saçma gelecek ama masumiyeti; kimse ölmeyecek,kimseyle küsmeyeceğim, asla büyümeyeceğim saflığını..

Tomorrow's back to work down to sanitation ,should've run back ? before I left here
Try to Mama show her that I was happy here
Before I knew that I could get on the plane and fly away
From the road where the cars never stop going through the night
To real life where I can't watch sunset
And take my time
Take up our time

Cherish the Life We Live

2011-01-06T00:22:00.000-08:00

Roma'nın en güzel yanı kötü bir şey yiyememek. En ucubesinden en şık restoranına kadar her yerde farklı tatlar bulmak. En kötü yanı ise kahvaltı öğünü ve sebze sıkıntısı. Yoksa şarabın, peynirin güzelini tadıp ömür boyu pizza, makarna çeşitleri ve risotto yemeye varım!

Navona'da rucola,mozzarella,pomodoro,funghi pizza yedikten sonra enerji artıyor tabiki. Via Del Corso sonunda Rinascente'nin yanındaki pasajda macchiato ve ufak tadım tiramisu uçurtma etkisi yapıyor. Gnocchi karbonhidrat deposu olduğu için uzun süren açlıkların sonunda yetişiyor. Ravioli ve formaggio,ham tabağı şaraba zevkle eşlik ediyor. Bir de yanınızda yemek kitabı yazan Patrick Süskind'in Koku kitabı için esin kaynağı olan bir anneniz varsa masaya sızma zeytinyağı ve taze fesleğen yaprakları geliyor.

Ciambelle ve kahve kahvaltının açılışı, panini ekmeğine karışık sebze, domates ya da dil peynir ve prosciutto crudo kombinasyonu çok yakışıyor.

Breezer ve çerez hem bira gibi mayhoş bir etki yaratmadan içinizi ısıtıyor hem de gelecek öğün öncesi aperatif görevi görüyor. Martini Şampanya'nın en büyük dostu ise çilek ve çikolata.. Bunun dışında Chianti D, Frascati ve Chardonnay her öğünün dostları..

Antico Caffe Greco'da macchiato ve limonlu tart en az Spagna'daki Via Delle Croce'deki Cafe Ru'nun Limonlu keki kadar güzel. Bu bahsettiğim iki mekan birbiriyle kıyaslanmaz tabii ki. Biri Roma'nın en eski cafe'lerinden diğer ise daha çok gençliğin mekanı diyeceğimiz türden modern tasarımlı ufak bir cafe&pub.

Babington's Tea House İspanyol merdivenlerinin yanında kahve dominantlığına son vermek için hazır. Envai çeşit çay var bünyesinde ama yine de bir limonlu demleme çayın yerini tutar mı diye arabesk bir cümle kurmasam olmaz

Sonuç olarak yine bir İtalya dönüşü akılda en çok kalan yiyecekler oldu.

We Are Golden

2011-01-05T23:44:00.000-08:00

Bu şehrin ışıkları içinde olduğunda öylesine kaplıyor ki her yanını kendini o altın dönemin bir parçası hissediyorsun. Bilmem kaçıncı gidişim Roma'ya, bu sefer en sevdiğim insanlarla beraber 2011'in ilk saatlerini yaşayarak geçti, o kadar çok fotoğraf var ki elimde zihnim bunları kaybetmemen için bana telkin de bulunuyor. Annemin kocaman gülümsemesi, babamın binbir çeşit mimikleri, Deniz'in ışık oyunlarıyla değişen ifadesi.. Küçük film makinasından annemle babamın düğününü nasıl pür dikkat izlediğimi hatırlıyorum. Nasıldılar ben tanımadan önce, hareketleri konuşmaları o yaştaki davranışlar nasıl hep ilgimi çekerdi. Abimi gözlemledikçe ve aynaya baktıkça ikisinden de binlerce kare gördüm, aslında yine bunlar değildi yazacaklarım..

Yeni Yıl nasıl başlarsan öyle geçmez ama ne hoştur ki birşeylere inandığımız sürece yaşıyoruz bu hayatı. Bazıları Tanrıya, bazıları ailesine, bazıları sevdiklerine, bazıları kendine inanıyor. Rituellerin en güzeli de tasarlanmamışları oluyor sonunda. Aynen şampanyayı çantaya atıp meydanın köşesine geçmek, top seslerini duyarken, ansızın patlayan havai fişeklere bakarken zamanın hızlı çekime almak gibi.

Çok mutlu bir çocukluğum oldu, çok büyük ve güzel bir ailem ve en değerlilerden ikisini kaybetmemize rağmen hayatını devam ettiğini gördüm yılın son gününde.. Gençliklerinden hiçbirşey yitirmeyen ailemi görünce, yeni gelen yılların daha da güzel olacağına inandım

Una Notte a Roma...

2011-01-02T05:15:00.000-08:00

İnsan sadece 24 saatliğine , bir gece kalmak için Roma'ya gider mi? Gidermiş, pek de iyi olurmuş.

Her ne kadar dışarıdan bakıldığında mantıksız, fazlaca maceracı, hele büyüklerin hiç yapmayacağı birşey gibi görünsede , yeni yıla enerjiyle başlamanın bir seçeneğiymiş.

Teşekkürler Pınarcım, bizi ikna ettiğin, teşvik ettiğin, Roma da güzel bir organizasyon yaptığın için.

Yanımda sen oldukça yüz yaşıma gelsemde beynimin bir yerlerinde 18 yaş ruhu kırıntıları kalacak,

eminim...

Cheers December

2010-12-22T00:03:00.000-08:00

Aralık son bulurken geride kalan ve kalacak olan şeyler; Christmas yemekleri, yılbaşı partiler, yeni yıl kahvaltısı, Pera'daki Frida Kahlo Diego Rivera sergisi, tarçın kokulu alışveriş turları, koyu yeşil ve kırmızının cazibesi, Roma'da é finitooo bağırışları, uzaktaki dostlarla özlem giderilmesi, How I Met Your Mother'ın 6. Sezon 12. bölümünün izlenmesi ve yeni hediyeler..

Piu Semplice Capodanno

2010-12-21T23:53:00.000-08:00

Her bulduğun şeyi çam ağacına bağlamak değildir yılbaşı hazırlığı. Olayı ufak detaylarla bir rituel haline getirmektir her zaman. Bu yüzden fotoğraftaki ufak ağaç ve gümüş renkli hediye paketleri favorim.

Yeni Yılın Rengi Kırmızı

2010-12-21T23:42:00.000-08:00

Normalde hayatımda pek yeri olmayan kırmızı renk yeni yıl etkisiyle kendini göstermeye başlıyor. Ofisteki en ufak çiçekten sokaktaki ışıklara kadar gözüm takılıyor. Ben de fotoğraflamadan edemiyorum.

En Büyük Hediye

2010-12-21T23:36:00.000-08:00

İnsan hafızası ve algısı gerçekten çok ilginç. Aynı bir puzzle gibi birleştiriyor herşeyi gün boyu. Metrodaki billboard'ta "En Büyük Hediye Mutluluktur" reklamını görüp duraksıyor, aradan gelen keman sesleriyle düşünüyor geçen senenin eksilerini artılarını. Hatırlananlar sadece çevremizde bu seneyi bizimle paylaşanlar kalanı çöpe gidiyor. Ishak Alaton'un Her Yaşta Ceviz Kırmalı yazısını okuyunca mutluluk, sağlık - çok sık kullandığımız ,önemli ama içi boşaltılan kavramlar- daha da değerli hale geldi. Paranın satın alamayacağı şeylerin insana asıl hazzı veren olduğu ve bu dünyaya birşeyler katmanın en büyük mutluluk olduğundan bahsediyor.

Küçük parantez şeklinde dün heyecanla arayan annemden mutluluk verici bir haber alıyorum. Her zaman keyifle ve gururla izlediğimiz Fenerbahçe Acıbadem Bayan Voleybol Takımı Katar'da düzenlenen Dünya Bayanlar Voleybol Şampiyonasında Dünya Şampiyonu oldu! Hem de 3-0'lık bir skorla tek bir set bile vermeyerek. Futbolda dengelerin değiştiği bu zamanlarda insanların farketmesi gereken birşey var, çim sahanın dışında bir yerlerde çok büyük gelişmeler oluyor, sadece yetenekleriyle değil, okuyarak, çalışarak, kendilerine birşeyler katarak ve tüm spor ahlakıyla mücadele veren sporcularımız var. Bu yüzden Sarı Melekleri izlemek en az Sinan Erdem'de Fenerbahçe Ülker'i izlemek kadar güzel, bütün takımlara örnek olması gereken derecede gurur verici

http://www.creamandwhite.tumblr.com/ 'da yılbaşı ağacı kuruldu. Charlie Brown kardan adamını yapmaya başladı. En zevkli yılbaşı masaları için kırmızı detaylar dolaplardan çıkmaya başladı.

En Büyük Hediye demiştim. Cevabın mutluluk olduğu aşikar. Ailen ve sevdiklerinle paylaştığın anların dışında kendine ait bir dünyan , uğraşların, zevklerin, bakış açın olduğu zaman mutlusundur.

Renkli Detaylar

2010-12-14T00:46:00.000-08:00

Yeni yıl zamanı yaklaştığında yeşil, kırmızı, gümüş, altın tonlarını seviyorum. Kusursuzca parlayan süsler, görünce içimizi ısıtan kırmızı, belki de Santa efsanesine en yakın olduğumuz anlar. Izmir'de geçen mükemmel çocukluk Alsancak'ı aralık ayında mükemmel bir yer yapardı hayallerimde. Hiç bitmeyen, uçsuz bucaksız bir semt gibi gelirdi Alsancak. Yılbaşı alışverişine çıkıldığında vücudumda serotonin salgılanırdı bolca. Değişik paketler, süsler, eller dolu eve dönülürdü. Yorgunluk atmak için eskiden Kordon'da Zara'nın şu an mahvetmiş olduğu binada bulunan Vakko'ya gidilir sıcak çukulata içilirdi. Piu Piu kokuları sarardı her yanı. Güzel bir film yılbaşı filmine gidilirdi İzmir sinemasında, o ruh artık köşeyi sarardı..

Aslında yazdıklarımın fotoğrafla bir bağlantısı yok. Sadece siz küçükken herşey daha güzel,daha büyük, daha dolu geliyor. Büyüyünce tadını eskisi kadar alamamamız ruhumuzun vaktiyle yeteri kadar doymasından değil, daha seçici daha gerçekçi olmamızdan kaynaklanıyor.

Yılbaşı masalarında da cream & white devreye girince mükemmel sonuçlar alabiliyoruz. Araya küçük detaylarla yeşil, kırmızı, altın , gümüşü ekleyince sadece en sevdiğiniz insanlarla bir yılı kapamak kalıyor insana.

The Way We Were

2010-12-14T00:14:00.000-08:00

Şimdi açık yüreklilikle söyleyin, kış gelince kim kendini karın, soğuğun ortasına atmak istiyor? Sıcak evinden erken saatlerde çıkıp zevkle koşuşturmacaya giriyor? Sıcak birşeyler yudumlayıp o kocaman koltuğa gömülmek, yanında aile,dost ve üzerinde en rahat kıyafetler. Geçen hafta tesadüfen karşıma çıkan Sydney Pollack'ın yönettiği Barbara Streisand ve Robert Redford'ın başrollerini paylaştığı The Way We Were filmi soundtrack'i ve nostaljisiyle beynimde yer etti. Açıkçası ilk kar telaşının hüznüne de çok yakıştı. Yeni Yıl kurabiyelerime başlamadan önce Aralık'ın heybetini kucaklamak istedim. creamandwhite.tumblr.com bunu fotoğraflarla çoktan yaptı bile

Memories, light the corners of my mind

Misty watercolor memories of the way we were.

Scattered pictures of the smiles we left behind

smiles we give to one another

for the way we were.

Can it be that it was all so simple then

or has time rewritten every line?

If we had the chance to do it all again

tell me would we? Could we?

Memories, may be beautiful and yet

what's too painful to remember

we simply choose to forget

So it's the laughter we will remember

whenever we remember

the way we were.

Sıcak, çok sıcak !!

2010-12-13T04:42:00.000-08:00

İstanbul'dan dönüyorum. Sevdiklerini bırakıp İzmir'e dönmek çok zor. Ama yinede çok huzurluyum. Ailemin bir yarısı sevgiyle uğurlarken diğer yarısının sevgiyle karşılayaca_

ğını bilmek gibi bir mutluluk var mı? Hava soğuk, uçak sıkıcı, kalbim ise sıcacık.....

Kış'a Lodosla Merhaba

2010-11-29T01:45:00.000-08:00

Kışa geri sayım bitmek üzere, Eylül'de bizi korkutan soğuk dalgası lodosla kırıldı. Avrupa'dan kar haberleri gelirken incecik ceketle sahilde yürüyüşler yapabiliyoruz. Kar fobisi olan bir insan olarak mutluluk verici herşey ancak..

Geçen sene Nisan'a kadar kar yağdığı aklımdan çıkmıyor, Haziran sonunda doğumgünümü kutlarken yağmur ve soğuk dalgası ve mevsimler kaydı mı diye düşünmeden edemiyorum, Aralık bir sonbahar başlangıcı olabilir mi yeni düzende?

Daha 1 ay boyunca lodos zararsızca dolansın çevremizde, Dünya Rakı Haftası kutlansın http://www.dunyarakihaftasi.com/ ardından Şişhane'de yeni açılan Bird keşfedilsin, Hayal Kahve'sinde 70'ler 80'ler ziyaret edilsin ve Piazza di Spagna toplanma noktamız olsun.

Hayatı saran tüm rutinlere inat yeni haberler, gelişmeler , programlarla dolu bir Aralık, kapıda..

Domates Garnitür

2010-11-26T06:41:00.000-08:00

Malzemeler:

8-10 cherry domates

1 kaşık zeytinyağı

1 diş sarmısak

1-2 çay kaşığı akdeniz baharatı

Domatesler ikiye blünüp teflon tavaya konur . Üzerine ince kıyılmıl sarımsak,

zeytinyağı ve akdeniz baharatı gezdirilir. Üzeri kapanıp kısık ateşte 8-10 dk

pişirilir. Mis kokular eşliğiğnde servisi yapılır.......

PINAR'A HAFTASONU ÖNERİSİ :))

2010-11-26T05:58:00.000-08:00

LİMONLU - FESLEĞENLİ PİLAV

2 su bardağı baldo pirinç

2 yemek kaşığı zeytinyağı

2 adet soğan

2 diş sarımsak

1 çorba kaşığı limon rendesi

3 bardak tavuk suyu (yoksa 3 bardak suya 1 tavuk bulyon)

1 dolu çorba kaşığı kuru fesleğen

kibrit kutusu kadar tereyağ

tuz, karabiber

Yapılışı:

İnce kıyılmış sarımsak ve soğanları zeytinyağında kavurun. Limon rendesini ekleyin.

Yıkanıp iyice süzülmüş pirinçleri ilave edin ve 2-3 dakika kavurun. Sıcak tavuk suyunu ilave edin. Suyunu çekene kadar önce yüksek sonra orta ve kısık ateşte pişirin, ateşi kapatınca

tereyağını ilave ederek , kağıt havlu kapatıp en az 15 dk demlenmeye bırakın.

Yanına balık, tavuk veya et ızgara ile nefis haftasonu yemeği........

BU BİR MASAL

2010-11-25T10:04:00.000-08:00

Yağmurlu bir kış gününde, kalabalıktan, gürültüden, türban tartışmalarından,

komutanların açığa alınmasından, yetkili kişilerin palavralarından, işten, işsizlikten, bunaldıysanız eğer, güzel bir sinema keyfi yapın. Hiçte tumturaklı konusu olmayan, sade basit oyuncularıyla,

masal tadında işlenen ama insanın içini unutulmaya yüz tutmuş sıcacık duygularla dolduran

Çağan Irmak'ın yönettiği 'Prenses'in Uykusuna' gidin. Bence pişman olmayacaksınız....

Hello, Is It Me You Are Looking For

2010-11-23T01:34:00.000-08:00

Kahve canavarlığım ritüellerin önüne geçemiyor. Manuel espresso makinesini almama, -yıllarca envai çeşidini görüp satın almamama rağmen yukarıdaki fotoğraf etkili olmuştur- ,Rinascente'de mutfak katını altüst etmeme, kahvenin en güzelini paketlerce toplamama ve kafamdaki binlerce tasarımı hazırlamama 1 ay kaldı.

Bu arada poşet çaya ve nescafe'ye saygım sonsuz olsa da demli çayın, ölçüsünde hazırlanan filtre kahvenin, köpüğü özenle dökülen cappuccino'nun yerini tutamazlar bu hayatta. Aynen dışarıdan aldığım binlerce kurabiyenin annemin İzmir'den getirdiği muffin'lerin yerini tutamayacağı gibi.

Bu süper anlamlı yazıyı 9 günlük rehavetin ardından kapitalist düzenin 2. gününde kafasını dağıtmaya çalışan kıza armağan edelim. Hayalgücünün derinliklerinde dünyayı daha iyi bir yer olarak hayal eden ve bu hayale yakın olan her gerçeği yakalayıp sımsıkı saran kız...

Dün Sabaha Karşı

2010-11-23T01:22:00.000-08:00

Dün sabaha karşı kendimle konuştum

Ben hep kendime çıkan bir yokuştum

Yokuşun başında bir düşman vardı

Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum

(Özdemir Asaf - Dün Sabaha Karşı)

Prensesin Uykusu

2010-11-22T03:52:00.000-08:00

Bu tatilde aldığım huzur doku yenilenmesini hızlandırırken, hayatımın ikiye bölünmek zorunda kalmadığını da hatırlattı bana...

En zevkli sofrada en sevdiğim insanlarla yemek yerken, stresin evin içine sızmadığını görürken, tasalanmadan siniri alınmış topluluğu sokakta gözlemlerken, mükemmel havayla ciğerleri doldurup güneşle süzülürken yarını da düşünmüyor insan. Tabii normal bir insan tasviri bu... benim kadar duygusal olmayan 'normal insan'

Ben tüm bu güzellikleri yaşarken hiçbirşeyin değişmemesini, aynı kalmasını; çevremde benimle gülen, birbirini düşünen, AİLE olan insanların asla ama asla yaşlanmamasını diliyordum. Aslında, yaşlanmak böyle çılgınlıklarla dolu, aktif bir olguysa yaşlanayım da diyordum. Sadece ölüm olmasın hayatta. Tekrar 2005 yılına dönemesek bile bugünden sonra olmasın.

Tam bu nokta Çağan Irmak'un pozitif enerjiyle dolu filmi vizyona girdi. Hala göremesem de listeye eklendi sonbaharı kapamadan önce. Kış dileklerine, tarçına, Christmas'a , yeni yıla, soğuğa, renkli ışıklara, toplarla ve renkli ışıklarla süslü vitrinlere geçmeden önce bir hafta rölantide kalalım. Bu bayram her evine giden/evinde kalan insana en az benim hissettiğim kadar değerli hissettirmiştir umarım.

The-stylefiles.com'daki krem ve beyaz masa tasarımı da mutlu ailelere gidiyor.

10 Kasım Bana İzmir'i Getir

2010-11-10T04:16:00.000-08:00

Bu yazı her yere gidebilir diye hissediyorum. - Başlık çok farklı ve resimde bir Atatürk portresi olabilirdi mesela. İçi duyguyla doldurulamayan ezber 10 Kasım şiirleri gibi olurdu sonrası. Yılmaz Özdil bugünkü yazısında Atatürk dövmesi yaptıranları örneklendirerek marjinal bir boyut kattı mesela günün anlam ve önemine. Ben ise daha duygusal tarafındayım işin. Senelerce okulda siren sesleriyle tüylerim diken diken olurdu. Bugün ofiste 1 dakika boyunca uzaklaştım bu dünyadan. 2 sene önce derse giderken Maslak'ta saatler 09:05'te tüm arabaların durup insanların teker teker arabadan inişi geliyor aklıma. Hava bulutlu ve gökyüzü düşünceliydi. Kayıtsız , mantıksız bir sevgi değil bu hiç bir zaman görmediğim bir adam için büyüttüğüm. Büyük bir minnet duygusu, tutarlı bir hayranlık.

10 Kasım'ın ayrı bir önemi var bugün. Pastırma yazı İstanbul'u lodosa boğarken perdeler uçmaya, geceleri uyurken Çeşme'de olduğumuz hissini uyandırmaya başladı. 1 hafta sürecek bu muhteşem koku, ince ceketle gece yürüyüşleri yapmaya elverişli hava ancak yeniden doğuşu simgeleyen bir ölümün ironisi olabilir.

‎1881-193∞

Kasımpatları

2010-11-10T04:02:00.000-08:00

Bizlerin ilkokul çağlarında,okulda yapılan 10 Kasım anma törenlerinde herkes okula

elinde bir demet kasımpatıyla giderdi. Katmerli, kocaman kartopuna benzeyen

kasımpatları vardı. Şimdi insanların içlerindeki coşkular gibi kasımpatları da

cılızlaştı. Ama yine de ben ne zaman çiçek tezgahlarında kasımpatı görsem, 10 Kasım

aklıma gelir, hüzünlenirim. En büyük değerlerini anmak, hatırlamak eskiden olağan

iken şimdi bir zorlama gibi geliyor insanlara. Halbuki Atatürk'ümüze ne kadar çok

şey borçlu olduğumuzu hatırlamak bizim hedeflerimizi de büyütür aslında. O zaman

türban, tesettür, ve benzeri safsata ile uğraşacağımıza ileriye bakar, büyük hedefler koyarız kendimize, aynen Mustafa Kemal gibi.

Sweet November

2010-11-04T02:44:00.000-07:00

Kasım ayında Butterfly Chocolate'tan el yapımı çikolatalar alınır, pazar kahvaltıları pancake sürpriziyle açılır ve Alaçatı'dan gelen zeytinler eşlik eder tüm tatlara. Sweet November'ın en iç açıcı fotoğraflarıyla beraber...

ANTAKYA= YEMEK+YEMEK+YEMEK

2010-11-02T11:45:00.000-07:00

Antakya mutfağı Halep'ten sonra cennet gibi birşey. Çok gelişmiş bir yemek kültürü var.

Yazmaya çalıştığım yemek kitabı nedeniyle benim fazlaca ilgimi çekti. Öncelikle kullanılan malzemeler o kadar iyi ki, ortaya bu çeşitliliğin çıkmasına şaşırmamak gerek. Yenilenmeye ihtiyacı olan süper mozaiklerle dolu müzesi, defne kokulu Titus Tünel'i, Kaya mezarları, Hıristiyanlığın ilk yayılmaya başlandığı St. Pierre Kilisesi, Habib Neccar Camii, hepsi olağanüstü ama bence,

Antakya deyince önce akla gelen; YEMEK, YEMEK , YEMEK...

ALEPPO !!!

2010-11-01T12:46:00.001-07:00

Cumhuriyet Bayramı gibi anlamlı bir günü Halep'te yani bir Suriye kentinde geçirerek çelişki dolu

bir tatil yaşadım. Keşke, Cumhuriyetimizin bize kazandırdıklarını ülkemizdeki başı (aklı) bağlılarda

görebilseler, yaşayabilselerdi. Şehrin inanılmaz eski, güzel yapıları bağnazlık, tembellik, ahmaklık,

vs. nedenlerle ancak bu kadar katledilebilir, ruhsuzlaştırılabilirdi. Evler, yapılar vardı, sokakta insana benzeyen birşeyler de vardı ama ruh yoktu. Sanki onlar hiç yaşamıyorlardı. Pislik diz boyu ama akıl hiç yoktu. Kadınların peçenin ardından zavallı bakışları yürek paralıyordu. Halep'in en güzel yeri neresi diye sorarsanız bence Türkiye'ye dönüş yoluydu...

California Rain

2010-10-28T01:44:00.000-07:00

Bu aralar sürekli shuffle'da tekrarlanan parça:

California rain is fallin'

I can hear the summer callin'
Far away, far away
A song that's fadin'

Put me on a plane tomorrow
I'll try to run from all my sorrow
Far away, far away
From endless waitin'

It's so cold here without the sun
I'm so sad here far away from everyone
What a fool to be ambitious
Moving here with all of my wishes

Far away, far away
From where my heart is
Shut the phone off and pack my bags
No more boys who boast and brag
Far away, far away
Where I belong

I'm so sorry for some things I've done
I'll be lonely till I can see my only one

California rain keeps fallin'
I can hear that old love callin'
Far away, far away
Where I started

I'm goin' back, back where I belong
Gonna catch a train
Gotta get back where I belong
Get back

Pre-November

2010-10-27T03:49:00.000-07:00

Kasım'da tüm iklimler kışta buluşmaya hazır. Sabah uyandığımda akşam işten çıktığımda hep karanlık gökyüzü. Yağmur,soğuyan hava,kendini rölantiye alan vücut. Dolayısıyla zihinsel seansların oranı da bir o kadar artıyor. Zevk aldığımız şeyleri artık hava muhalefetini karşımıza alarak yapıyoruz. Yine bir kaçma isteği dengeliyor insanı evde kapalı bırakan günleri. Hep aynı duran koltuk yer değiştirsin, dolaplar tekrar dolup boşalsın, hiç denemediğiniz yemeğin tarifi öğrenilip malzemeleri alınsın, okuyacağınız birikmiş kitaplar raflara girmeden önce gece uykularına eşlik etsin, yanan şömine kalorifer hatta tea light bile içinizi ısıtsın istiyorsunuz. Nedensizce aklıma Özdemir Asaf'ın o meşhur şiiri geliyor bunları yazarken:

Yalnız kaldınız sanırsınız,

Biliyorum.

Yalnız bırakılmışsınız,

Biliyorum.

Ötesi yok.

Ötesi var:

Yalnızlık

Müziğin bile seni dinlemesidir.

Yalnızlık

İnsanın kendine mektup yazması

Ve dönüp dönüp onu okuması

Yalnızlığın da ötesidir.

Ekim'in son haftası 2 blog keşfi geliyor. Birincisi bayıldığım İskandinav evlerinden çekim fotoğraflarını paylaşan http://fantasticfrank.wordpress.com/ . Diğeri ise belli bir kalıbı olmayan dizayn dünyasına yeni bir anahtar. DESIGN IS MINE! http://designismine.blogspot.com/ İlginç tasarım haberleri ve yüksek doz nostalji içeren süper bir blog. Keep Saying TODAY IS A GOOD DAY bölümüyle beni kendine bağladı. Ziyaret etmenizi tavsiye ediyorum.

Zaman Vermek

2010-10-26T12:53:00.000-07:00

Kalıp iş-ev döngüsünü sürdürmek çok kolay. Kendine zaman vermek ise bir o kadar imkansız gibi geliyor. Oysa 1-2 sene önce gereksiz karamsarlığın anlık mutlulukları yok ettiğini öğrendim. Bu yüzden 28 Ekim'le birleşen 3,5 iş günü 3,5 tatil İDEAL hafta örneğinde olacağı üzere beni her an çeken o huzurlu bölgeye kaçacağım. Halep ve Antakya'ya canlı bağlanıp ipek çarşılarında gezeceğim. Yağmurlu otoyolda kaybolup, güneşin denize vurduğu anda İzmir şarkıları söyleyeceğim. Dönüş yolunca uzun bayramı hatırlayıp yenilenmenin yenilenip de yol almanın insanı ne kadar güçlendirdiğini farkedeceğim. Uzun döneme yayılan planlar yerine çok değerli olan bugünü yaşayacağım.

Yazının başlığı kendime not da olabilirdi. Ama ana fikir sadece ben yapacağım siz de uygulayındır. Cumhuriyet Bayramına ve yolculuklara son 1,5 gün!

Cream & White Photoshoot

2010-10-26T12:39:00.000-07:00

(Corricella - Naples / ITALY)

Cream & White her an www.creamandwhite.tumblr.com adresindeki anlık paylaşımlarla yaşamaya devam ediyor. Beklerim (:

Streets of Philadelphia - 28 Years

2010-10-19T06:27:00.000-07:00

Zamanla hayatımızın her döneminde dostlar ediniyoruz, çok değerli canlılara bakma şansımız oluyor. Ama hayatı beraber öğrendiğiniz, en sinir olduğunuz anda bile kopmak istemediğiniz, belki de ilk sizi anlayan ve önden gidip size yol gösteren bir insanın olması ne kadar büyük bir şans bunu olgunlaşıp durup düşününce farkediyor insan. Konuştuğunda, yürüdüğünde, güldüğünde, sinirlendiğinde kendinizi gözlemleme şansını bulduğunuz kardeşiniz.

30'a yaklaştık diye dalga geçiyoruz birbirimizle. O bugün 29'a bastı ve benim için hala beni eve getirdikleri ilk gün korku,endişe,heyecan,şaşkınlıkla yanıma yaklaşan 5 yaşındaki çocuk. Ve Bruce Springsteen 28 koca yılın şerefine söylüyor bu şarkıyı:

I was bruised and battered and I couldnt tell

What I felt
I was unrecognizable to myself
I saw my reflection in a window I didn't know
My own face
Oh brother are you gonna leave me
Wastin´away
On the streets of philadelphia

I walked the avenue till my legs felt like stone
I heard the voices of friends vanished and gone
At night I could hear the blood in my veins
Black and whispering as the rain
On the streets of philadelphia

Aint no angel gonna greet me
Its just you and I my friend
My clothes don't fit me no more
I walked a thousand miles
Just to slip the skin ...

Eat,Pray and Love

2010-10-15T01:06:00.000-07:00

Hayır, henüz filmi izlemedim. Ama bu "EAT" yazılı peçeteleri çok orijinal buldum. Asıl nokta ise masayı renklendiren çiçekler tabii ki. http://www.emersonmade.com/ 'da saça , elbiseye,masaya, evin her köşesine iliştirilebilecek süs çiçekleri satılıyor. Çoğu kocaman,renkli ve iddaalı.

O Çalışma Masası

2010-10-13T04:49:00.000-07:00

Daha önce birkaç kez tekrarlamıştım. Çalışma masaları gerçekten ilham veriyor mu diye. Her zaman derli toplu ve çok uzun zaman geçirdiğim çalışma masalarım oldu. Hayır, sadece çalışmak için değil. Yazı yazmak, çizim yapmak için. Şimdi diyorum ki şu an yine kendime böyle bir alan yaratsam dünyanın en rahat koltuğunu seçer ve fotoğraftaki masanın arkasına koyardım. Buna benzer bir ortam yaratırdım kendime. Neden vakit kaybediyorum?

Denize Açılan Kapılar

2010-10-13T04:42:00.000-07:00

Bazen fotoğraflar bulacağım en iyi sıfatlardan daha çok şey anlatıyor. İçindeki huzur mesela, baktığınızda orada oturuyormuş hissi. Ufku böyle genişlettikten sonra kim farkında olmadan yaşayabilir ki bu anı. Denize açılan kapılar uzatıyor hayatı. Annemin lisedeyken İngiltere'de yanlarında kaldığı aile İzmir'i ziyaret ettiğinde eve geliyor, güneşin körfez üzerinde yarattığı pırıltılara bakıyor, tek kelime cennet diye nitelendiriyor manzarayı. Yeşillikler arasında yaşayan bir insan için bile önünde akıp giden bir su birikintisi olması huzur verirken biz nasıl duyarsızlaşıyoruz denize, martılara, seslere ve hayatımızın akışına

Monteboaggine

2010-10-13T04:36:00.000-07:00

Bir zaman yolculuğu, kuş uçuşu 2,5 saat mesafedeki cennete yolculuk. İtalya'da Monteboaggine kasabasında şehirden kaçış. Gökyüzüne baktığımızda gri bulutları görmek için çok erken değil mi? Fazlasıyla erken

Chocolate: Always The King

2010-10-13T04:28:00.000-07:00

Öyle bir nesil yetişiyor ki daha 11 yaşında diyete başlayan/başlatılan. Öyle bilinçsizleşmiş ki özellikle kadınlar zayıflama reçeteleri, özentiler, hayatını karartmalar üçgeninde. Yediği şeyin tadını almadan kalori hesabı yapanlar, alışkanlıklar peşinde bilinçsiz tüketim, kendini rahatlatmak adına tabağının ucunda yemeğinin yüzde 80'ni bırakanlar.

Çikolatayı, eti, makarnayı gerçekten seven, zeytinyağını bolca tüketen , meyva sebzeyi zamanıda yiyen ve yediği hiçbir şeyden pişman olmadan tadına varan insanlar mutlu olur (her açıdan). O zaman bu kadar dolmuşken ve sitemkarken Çikolatalı Mereng tarifi iyi gider. http://www.mytartelette.com/2010/07/recipe-chocolate-hazelnut-meringue-cake.html

http://www.mytartelette.com/ adresinde bolca var bu güzel tariflerden.

Hermes Bisikletleri

2010-10-07T06:48:00.000-07:00

Hiç o sonbahar tablosu içinde dökülen kırmızı yaprakların arasından önünde sepeti olan vintage bisikletinizle geçtiğinizi düşlediniz mi. Matrix üçlemesini yıllar sonra izleyen biri olarak inanıyorum o resmin içine girebileceğimize. Trafiğin, gürültünün sistemin bozuk parçaları olduğunu düşünüyorum. Her kar yağdığında Frank Sinatra sanrısı mi görüyorsunuz? Yapraklar dökülürken Charlize Theron ve Keanu Reeves ile Sweet November filminin çekimlerine katılıp, November Rain şarkısıyla gözlerinizi mi kapatıyorsunuz. Bisikletinize atladığınızda yollar hep düz, uzun ve rüya gibi değil mi? Aynı hastalığa yakalanmışız o zaman, bu mükemmel bisikletleri asla tekdüze olmayacaklar için paylaşıyorum (:

Croissant

2010-10-04T04:47:00.000-07:00

Sabah kahvaltısında aylardır süren zinciri kırıp croissant aldım geçen gün. Büyük beklentiler, büyük hüsranlar getirirmiş. Bagete nutella sürmediğimiz kaldı sadece. Tadı tuzu olmayan, mayası fazla kaçmış bir çörekle karşılaştım. Hazır bu kadar özlemle yurdumda croissant arayışına girmişken bir tarihçesini de incelemek istedim.

Şekli crescent yani yarım aydan geliyor. Klasik Çağda ay tapılan ve kutsal görülen bir nesne olduğu için çöreği bu şekle sokmaya karar vermişler. Fransız kahvaltısının vazgeçilmezlerinden. 1970'lerde herşeyi fast-food formuna dönüştürmeye çalışan cin fikirliler pişmemiş croissant'ları paketleyerek tüketime sunmuşlar. Hem de sadece sade çörek olarak değil, toz şekerli, ballı, çukulatalı versiyonlarıyla.

Croissant doğumu 1838'lere uzanıyor. 92 numarada rue de Richelieu in Paris, Boulangerie Viennoise patisserisini açan Avusturyalı topçu subayı August Zang özellikle Viyana spesiyallerinden kipferl'i ile ünlü oluyor. Fransızlar kipferl'in yerli versiyonunu croissant olarak değiştiriyorlar. En son It's Complicated filminde Meryl Streep'in croissant yaptığı sahne kitlenmişti zihnime. Şimdiyse sadece güzel bir tarifin peşindeyim.

10.10

2010-10-04T04:17:00.000-07:00

2010'un en ilginç partisi herhalde 10.10.10 olmaya aday. Pazar gününe denk geldiği için düğün,nişan,kutlamasını bugüne alan çok insan vardır. Bu da pek anlam veremediğim bir konudur. Hızlı hızlı dergi sayfaları, bloglar döner ve çarkıfeleğin içinden ne çıkacağı belli olmaz benim için her ay. Sürekli yenilendiğini düşündüğümüz moda ve trendler tarih tekerrürden ibarettirin kanıtlarıdır. Biz geçmişe gidiyoruz, hiç denemediğimiz kıyafetleri, aksesuarları denemeye başlıyoruz fakat halihazırda bunu yaşamış olan nesil yaşlandık mı acaba diye kendini sorgulamaya başlıyor. Konuyu sakız gibi uzatmamalı, fotoğraflarla devam etmeliyiz.

Bu ay Grİstanbul ve yağmura inat bol renk var her yerde. Krem ve beyaz hayata tutunmaya devam ediyor ama sınırsız paletten de nasibini alıyor.

Duvar kağıtları boyanın yerine geçmeye başlıyor. Plastik alışveriş poşetleri örgü, kumaş çantalarla yer değiştiriyor. Zarflarda fotoğraflar yerine küçük kenar süsleri var. Davetiyeler kese kağıdı tonlarında, çiçek böcek desenleri sadece porselenleri sarıyor. Renklerin pastelde kilitlenmesi ise bu ağırlığı kaldırmamızda en güvenilir destekçimiz.

Ayın son haftasının yarısının tatil olması ve pastırma yazının bizi beklediği haberleri kışa hazırlanırken yaz çocuğu olan beni az da olsa motive ediyor.

Film Ekimi 2010

2010-10-04T03:53:00.000-07:00

Hala bilet almamış olanlar http://filmekimi.org/programlar.asp 'den programlara bakıp, en çok önerilen Film Ekimi filmlerinden Sofia Coppola'nın Altın Aslan ödüllü Başka Bir Yerde, Julie Bertucelli'nin filmi The Tree ve Yann Samuel'in 7 yaşında 40 yaşındaki haline mektup yollayan kadının, 33 sene sonra mektubu alıp hayallerinin ve fikirlerinin ne kadar değiştiğini gördüğü ilginç filmi L'ÂGE DE RAISON'a bilet bulabilirler. Kaçırdığım için yine çok pişman olduğum bir seri var bu 1 haftalık festivalde. Şanslı olanlara ise iyi seyirler (:

Jan Eleni

2010-09-29T00:36:00.000-07:00

Hani hiç tanımadığınız o yabancı size hangi takımı tuttuğunu söyler ve renkleriniz tutuyorsa aranızda olumlu bir ilk intiba oluşur ya. Krem ve beyaz renkleri baskın tutan her tasarımcı algıda seçiciliğin etkisiyle olsa gerek gözüme hoş görünüyor. Dünyanın diğer ucundan yakalıyorum onu. Portfolyosu benim için kutsal oluyor. Jan Eleni de bunlardan biri.

Anneannesinin göz zevki ve stilinin O'na miras kaldığını düşünen Jan Eleni NYC doğumlu. New York'ta 9th Street'te açtığı küçük dükkanla adını duyurmaya başlamış 90'larda. Sonra editörler, stilistler, ünlüler ve dolayısıyla gelen şöhret. O dükkan büyüyor ve 2004'te çocuk odalarına odaklanarak kendi tarzını oluşturduğu şirketi kuruyor. Bence yaptığı işler gerçekten görmeye değer.

http://janeleni.com/

Settembre

2010-09-28T23:35:00.000-07:00

Lezzetli Fotoğraflar

2010-09-27T06:24:00.000-07:00

Pazar günü kendini tamamen dinlenmeye adarsın ve Joy FM / Radio Paradise yayınına kendini bırakırsın ya. Ve kendin yapmadığın bir listede birden en sevdiğin şarkılar çalmaya başlar. Tracy Chapman, "if not now..." diye söze girer, Frank Sinatra "regrets? i had a few.." diye devam eder, Jay Jay Johanson "I could be your friend, I could be your stranger" der, Nina Simone " what destiny holds for me,let me see.." diye bitirir.

Bu şarkılara sabah çift sarılı yumurta, öğlen şeker tadında amasya elmaları, akşamüstü sıcak çukulata ve ufak bezeler eşlik eder. Lezzetli fotoğraflarla yeni haftaya mutlu ve enerji dolu girilir. Ve Eylül 2010'u geri bırakacağımız son 4 gün başlar.

Sınırsız Seramikler

2010-09-27T05:32:00.000-07:00

Ünlü seramik sanatçısı Kathleen Hills'in koleksiyonu sınır tanımayan, ilginç tasarımlarla dolu. Eski ve yeniyi harmanlayan seride en beğendiğim fotoğraftaki şekerlik takımı.

Central St. Martins ve Royal College of Art'ta mezun olan Hills 2002'de kendi şirketini kurarak tasarımlarına devam ediyor.

Tasarımların tümüne bu adresten ulaşabilirsiniz.
http://www.kathleenhills.co.uk/stockists/index.php

What Katie Ate

2010-09-27T05:21:00.000-07:00

Blog denizi kesinlikle içinde boğulmak için. Her an karşına enteresan şeyler çıkıyor, ilham verici, zevkli, oldukça global bir ortam. Yine bu denizin içinden çıkan bir blog http://whatkatieate.blogspot.com/
Yemek fotoğrafçısı ve tasarımcısı Katie'nin yediği, içtiği herşeyi paylaştığı, güzel çekimleriyle zevkli bir şekilde sunduğu, tarifler de içeren bir site.

Ayrıca gurme dükkanlar, marketler, şarapçılar, cafe ve bar önerilerini de bu adreste bulabilirsiniz.

Bisiklet

2010-09-23T23:39:00.000-07:00

Freddy Mercury "I wanna ride my bicycle" diye bağırırken İstanbul trafiğinin ortasında "işe herkes bisikletle gitse ne olurdu" diye hayal etmemizi sağlayacağını bilmiyordu elbette. Bu hayalden öteye gidemeyecek düşünceler yine de kendi bisikletimi bulma arayışıma engel olmadı. Belki bir zaman bir yerlerde sırtımıza çantamızı takıp yollara düşeriz. Fotoğraftaki Roma'da Via Della Croce üzerinde karşıma çıkan hayal bisikletim.

Bu resimdeki ise bana çocukluğumdaki bisikletimi hatırlatıyor.

Memories Light The Corners of My Mind

2010-09-23T23:25:00.000-07:00

Barbara Streisand'ın sesinden "Memories light the corners of my mind, misty watercolor memories..." diye başlayınca o meşhur şarkı, gerçekten anılar sarıyor her yanı. 2003 yapımı Ferzan Özpetek filmi La Finestra di Fronte filminin sonunda "...Gidenler sende hep kendilerinden birşeyler bırakıyor. Hafızanın sırrı bu mu? Eğer buysa, kendimi daha güvende hissedeceğim. Çünkü asla yalnız olmayacağımı biliyorum." diyor. Özpetek'in tüm filmlerindeki bir imzası bu aslında. Sonunda hayatındaki problemlerin farkına varan başrol oyuncusu, yaşadığı olaylar sonucunda aradığı cevabı kendi içinde bulur. Bu aydınlanmanın verdiği rahatlama ama hep iç burkan son.

Taşındığınız evin içinde yapayalnız kaldığınızda yamuk duran bir dergi bile o zaman yolculuğunu yaşatıyor insana. Kokular ardı sıra geliyor. Sahi çocukluğumuzda daha mı uçsuz bucaksız gelirdi bu şehir, yazlık sinema en eğlenceli nokta mıydı, paten kayarken düşmek o pansuman malzemelerinin dolaptan çıkışı ve annelerin hiç 'yanmayacak' telkinleri ağır çekim miydi, bitkiler hep kendi kendilerine büyürler zamanı gelince ölürler miydi, uçağa binmek kuşbakışı şehrin ışıklarını görmeye mi yarardı sadece, Cuma akşamı hep baba kapıda beklenirdi de o bütün haftanın yorgunluğu ile kapıdan içeri giren adamın hali hiç düşünülmez hemen bir aktiviteye girmesi mi beklenirdi, yiyecek paketleri üzerindeki etiketler, giysilerin üzerindeki hiç umrumuzda olmaz mıydı, ve televizyonda ölü,yaralı,kaza,savaş haberleri izlenir de ailemizden herkesin sonsuza kadar hep bizimle olacağını mı düşünürdük. Öyle olmadığını anlayınca gerçek 'hayat' başladı.

"Memories, light the corners of my mind

Misty watercolor memories of the way we were.
Scattered pictures of the smiles we left behind
smiles we give to one another
for the way we were.

Can it be that it was all so simple then
or has time rewritten every line?
If we had the chance to do it all again
tell me would we? Could we?

Memories, may be beautiful and yet
what's too painful to remember
we simply choose to forget
So it's the laughter we will remember
whenever we remember
the way we were.

Merak

2010-09-22T00:13:00.000-07:00

Herşeyi anlatıyor.

Bağbozumu

2010-09-21T03:47:00.000-07:00

Ağustos sonundan Ekim ortasına kadar büyük bir heyecan başlar bağlarda. Kimi zevk için kimi meraktan bağbozumu turlarına katılır, tadımlar, oluşum aşaması, kızarmış üzümlere dokunma, baş döndürücü kokular... Ben bağbozumunun 1. aşamasındayım şu an. Fotoğraftaki masaya oturmuş tam merkezde konumlanan bağ evinde kahvaltı yapıyorum. İlk gördüğüm anda bu hissi uyandırdı bembeyaz masa. Asmalar çevreyi sarmalamış, güneş henüz bizi terketmemişken, sonbahar yazın ardından insanı arafta bırakıyorken en güzel aktivitelerden biri bağbozumu festivallerine katılmak.

Food and Travel'da bağbozumu şöyle açıklanıyor: "Bağbozumuna katılan bir şarapsever, üzümün sır ortağıdır." Elazığ, Kapadokya, Mardin ve Denizli Ekim'in ilk haftasındaki bağbozumu gezilerinde en favori şehirlerden. Bir an önce şarabın peşinden gidip farklı yerler keşfedin. (self-note)

Heaven's Here On Earth

2010-09-20T05:31:00.000-07:00

İnanç açıklanamayan, göze batırılmayan, saf, kişisel ve ansız bir olgudur. Bu yüzden özeldir. Ve bu yüzden sevmiyoruz hırslar uğruna alet edilmesini. Tracy Chapman, New Beginning(1995) Heaven's Here On Earth şarkısını bu dünyayı hırs ve nefretten arınmış bir şekilde yaşayan insanlara armağan ediyor.

You can look to the stars in search of the answers
Look for God and life on distant planets
Have your faith in the ever after
While each of us holds inside the map to the labyrinth
And heaven's here on earth

We are the spirit the collective conscience
We create the pain and the suffering and the beauty in this world
Heaven's here on earth

In our faith in humankind
In our respect for what is earthly
In our unfaltering belief in peace and love and understanding

I've seen and met angels wearing the disguise
Of ordinary people leading ordinary lives
Filled with love, compassion, forgiveness and sacrifice
Heaven's in our hearts

In our faith in humankind
In our respect for what is earthly
In our unfaltering belief in peace and love and understanding

Look around
Believe in what you see
The kingdom is at hand
The promised land is at your feet
We can and will become what we aspire to be
If Heaven's here on earth

If we have faith in humankind
And respect for what is earthly
And an unfaltering belief that truth is divinity
And heaven's here on earth

I've seen spirits
I've met angels
I've touched creations beautiful and wondrous
I've been places where I question all I think I know
But I believe, I believe, I believe this could be heaven

We are born inside the gates with the power to create life
And to take it away
The world is our temple
The world is our church
Heaven's here on earth

Minimalist Banyolar

2010-09-20T05:14:00.000-07:00

Yaşanmışlığı olan odaları seviyorum. Üzerine oturunca tedirginlik duymadığım koltukları, dergilerin bir köşede sıralanmasını, diken üstünde olmamayı, kirlenir diye kullanmaktan korkmayacağın objeleri. Ama bazen en az eşya en yeterlisidir. Herşeyi apaçık çevrende görmek istersin. Temiz, ferah ve ıvır zıvırlardan arınmış banyolar geniş alanlar yaratmayı da sağlıyor. Resimdeki banyo hiç tarzım olmasa da ender beğendiğim minimalist alanlardan.

Özellikle odaya dahil küçük banyolar için yukarıdaki tasarımlar ideal. Fransız tasarımcılar Ronan & Erwan Bourroulec bu banyoları Alman markası olan Axon için tasarlamışlar. Sonuç: 85 objeden oluşan bu seri ortaya çıkmış. Hepsi çok fonksiyonel ve farklı alanlara uyarlanabilir.

Bermuda Bay

2010-09-16T06:09:00.000-07:00

Bermuda Bay, Florida'da muhteşem bir ev. Reenkarnasyon için akşamüstü saatlerini bekliyor. Sadece mum ışığı ve iç mekan köşe lambalarıyla loş bir aydınlık yaratılıyor. İnsanı alıp uzaklara çekip götürmek için mükemmel bir mekan

You Don't Have to Be Neat to Be My Home

2010-09-16T01:56:00.000-07:00

Prince Rogers Nelson başlıkta bu alıntıyı yaptığımı görse muhtemelen bana karşı çok hoş duygular beslemezdi. Ama bu evde 'asla bunu gelecekte evimde kullanmam' diye o kadar çok obje var ki buna rağmen çok fazla beğenmiş olmamım Pastel Uyumu gibi zıtlıkların ahengine bağlıyorum. Süper bir yaşama alanı ortaya çıkmış sonuç olarak.

Simris Österlen, İsveç'te konumlanan bu yazlık ev Jonas Svensson ve Tomas Akesson çiftine ait. En son 1950'de tadilat geçiren bu evi tekrar toparlamak 1 yıllarını almış. Jonas IKEA'da çalıştığı için mobilyaların ve amerikan servislerin altında IKEA imzası olduğu göze çarpıyor. Sosyalleşip, özgürce misafirlerini ağırlayabilecekleri bir ev yaratma hedefiyle yola çıkıp çok da başarılı olmuşlar.

Yazının orjinali için: visit http://style-files.com/2010/09/09/a-swedish-holiday-home/

Pastel Denge

2010-09-16T01:44:00.000-07:00

Renklerin içine boğulup ortamı dağınık gösteren dekorasyon alternatifleri görüyoruz çoğu yerde. Patchwork ile, metali, metal ile beyazı, renkli yastıklarla deri koltuğu kombinleyen ve içinden çıkamayan örnekler. Yukarıda pastel tonlarıyla bezeli ev ise adeta bir denge merkezi olduğu için bugünkü favorim. Rachel Withing'in fotoğrafladığı ev the-stylefiles.com'da Daniella de Lange'nin hayran olduğum keşiflerinden sadece bir tanesi.

Marie Antoinette'nin Bahçesinden

2010-09-15T23:46:00.000-07:00

Eylül çiçekleri yağmuru özlemiş, yaz begonvilleri ise rüzgara direniyor. Çiçeklerle duygusal bir bağım olmasa da bu kadar rengin içinden sıyrılıp hayran olmamak elde değil.

Santorini'de Aşık Olmak

2010-09-15T23:19:00.000-07:00

Ansızın karşıma çıkan bir cennet. Hiç gitmemiş olmam hikayenin gerçekliğini kırabilir. Ancak http://www.flickr.com/photos/chelseaf/4036849176 adresinden ulaşabileceğiniz Santorini fotoğrafları resmen aklını alıyor insanın. Tüm dokularıyla bir ülkeyi keşfetmek için onun içlerine inmeyi öğrenmiştim bir zamanlar. Turistik gezilerde paket programa hiçbir zaman dahil olmamak, bir yere gittiğinde küçük kasabalarını, adalarını, dükkanlarını merak etmek, içini dışına çıkarmak bu düşünceden kaynaklanıyor olsa gerek.

Eylül'de hafif kırılan güneş ışıklarının mat yansıması gerçekten fotoğraf çekmek için inanılmaz bir set hazırlıyor. Albümün kalanına http://www.flickr.com/photos/chelseaf/4036849176 adresinden ulaşabilirsiniz.

Sulu Boya

2010-09-15T05:03:00.000-07:00

Resim derslerinde ağır pastel,guaj boya kutuları, farklı kalınlıkta kara kalemler, fırçalarla çalışırdık. Ama bunların arasında beni en etkileyen sulu boyaydı her zaman. Suyla inceltebildiğin tonlar yine üzerine su döktüğünde kağıdından akacak gibi hafif dururdu. Hiç bir zaman net olarak veremezdik bir ifadeyi. Çok yalın, çok yoruma açık, çok cıvıdığımız zamanlar...

Bana tekrar o sulu boya efektini hatırlatan bu ev ise favorim bugün. Masaya su döküldüğünde boyaların beyaz t-shirtün üzerine sıçraması gibi öbek halinde tüm desenler. Hiç bir tekrar, tasvir barındırmıyor. Tuvalet masasının üstüne krem ve parfümleri rasgele dizdiğinizde ortaya çıkan uyum gibi. Beyazın üzerinde özgürce geziniyor.

Sıcak Saatler

2010-09-15T04:51:00.000-07:00

Hava inanılmaz tatlı bu aralar, 'karar' denir ya öyle. Ne üstüne bir fazlalık gerekiyor ne sıcaktan bunalıp atmak istiyorsun herşeyi. Yine de sıcak kış çayları ve kahvelerine hazırlık yapmak gerekmez mi? Kalın-ince çizgili, puantiyeli , mavi beyaz bu seri favorim tabii ki.

Mix and match bikiniler gibi bu sezon kıyafetler iyice karıştı. Çay takımları ve kupalar da buna ayak uydurdular. Türk kahvesi bardakları eskisi gibi takımı tamamlamıyor. Keza espresso bardakları. Nescafe ve filtre kahve kupaları 'herkesin kendi rengini seçtiği' özgür faza geçtiler.

Klasik çay bardaklarının rengi değişmese de envai çeşit tabak ve çay kaşığı ile beraber onlar da palette yerlerini aldılar. Herkesin içini ısıtmak için yüzlerce alternatifi olacak bu kış.

Fairy Tales

2010-09-14T06:09:00.000-07:00

Çocukluğun engel tanımayan hayal dünyası, büyüyünce biraz tökezlese de umuda hep yol arkadaşlığı yapıyor.

Slow Food

2010-09-14T06:03:00.000-07:00

Çok uzun sohbetleri barındıran mütevazi bir kahvaltıydı. Bana ne kadar şanslı olduğumu hatırlatan yegane anılar arasındaydı.

Minority Report

2010-09-14T05:54:00.000-07:00

Şartlar herkes için farklı, doğduğumuz yer, gördüğümüz değer, ailemizin eğitim seviyesi, maddi durumu. Hiçbirşeyi biz seçmiyoruz. Bu nedenle bazılarımız şanslı bazılarımız şanssız doğuyor. Sadece ekonomik durum değil şansı belirleyen. Sahip olduğun değerleri özümseyip birşeyler üretmez üstüne sürekli tüketirsen, eğitim göremeyip terörün hakim olduğu bir bölgede doğan ve yegane oyuncağı toprak olan çocuklardan çok daha aşağılardan olur yerin.

12 Eylül Pazar günü araf ve azınlık duygusu yaşadım. Çünkü hem arada kaldığın için iki tarafı da gözlemleyebiliyorsun hem de çok az olduğunu görüp temelde bir etkin olmadığını hissedip karamsarlaşıyorsun. Tatiline gidip, vurdumduymaz bir şekilde yaşayan üşengeç taraf ve anayasa değişikliğindeki en ufak bir maddeyle bile kendini özdeşleştirip senelerdir ezildiğini vurgulayan ve büyük resme bakmayan diğer taraf. Belki radikal değişiklikler olmayacak abartıldığı şekilde, belki döngüsel tabloda olduğu gibi kendi soyunun sonunu getirecek kimi canlılar, darbeleri, düşüncenin kısırlaştırılmaya çalışıldığı dönemi kaçırdık süt limana doğduk diye böyle geliyor belki de her değişiklik, her karar. Ama 12 Eylül 2010'u yazın bir kenara - http://limonludondurma.wordpress.com/2010/09/13/12-eylul-2010-yazin-bir-kenara/

Resimler medenice oy verdiğimiz Karşıyaka Evlendirme Daire'sinden.

"CULLUM"nist

2010-09-14T05:26:00.000-07:00

Fiziksel olarak sonbahara geçiş yapmanın bedeli ağır oldu. İlk olarak haftasonu Çeşme'de yağmur damlalarıyla başladı ayrılık, sonra seçimlerde.. Basketbol'daki rekorlar bile dindiremedi bu hüznü. Tatilin herşeyi iyi güzel de sonlarında insan başka bir uğraşa doğru kafayı çevirmezse duygu bombardımanına engel olamıyor. Uzaktan bakanlar okyanusun diğer ucuna gidiyorum da bu acılı satırları yazıyorum sanabilir. Hayır 45 dk. uzaklıktayım.

Yeni haftaya Jamie Cullum (Rihanna - Please Don't Stop The Music) cover'ı ile başlıyoruz.

http://www.creamandwhite.tumblr.com/ tatil resimleriyle devam ediyor...

Tek Kelimeyle HAYIR

2010-09-07T06:59:00.000-07:00

Bütün maddeleri zincir gibi birbirine bağlayıp anayasayı değiştirmeye çalışmak çok ince işlenmiş bir oluşumun son noktası aslında. Gözümüzle görmeden inanmazdık eskiden bazı şeylere. Şimdi ne televizyondan izleyebiliyoruz ne de gazetelerde okuyabiliyoruz.

En sevdiğim filmlerden biri olan Emir Kusturica'nın yönetmenliğini yaptığı (1995) yapımı Underground'ta II. Dünya Savaşı sırasında halk yer altındaki sığınaklara yerleştirilir. Savaş sona ermesine rağmen çakal bir karaborsacı bunu yer altındakilere haber vermez. Yer altında yapılan silahları satarak çok zengin olur. İnsanlar evlenip, çocuk doğurup, silah üretiminde çalışıp güneş yüzü görmeden hayatlarını sürdürürler.

Ne yazık ki karnı doyduğu, işleri iyi gittiği ya da keyfini sürdüğü sürece kimse harekete geçemiyor. Korku, acizlik hiç bu kadar doldurmamıştı Türk halkını. Azalmaya yüz tutan aydınların, Atatürkçülerin çözümlediği bir tablo var, duyarlı halkın bas bas bağırdığı. Ama bir yandan diğerleri damardan çevrelerken ülkeyi çok pasif kalıyoruz.

Bu tatil resmiyle yola çıkan ama resmin arkasındakileri simgeleyen bir yazı aslında. Doğru, tatilimi Çeşme'de en sevdiklerimle yapacağım, HAYIR oyumu kullanmak için Pazar sabahı İzmir'de sandık başında olacağım.

Zülfü Livaneli'nin 16 Kasım 2005'te kaleme aldığı öngörü yazısı ise çok kısa ve güzel bir özeti şu an bulunduğumuz durumun. Okumanızı tavsiye ederim.

http://www.herturlu.net/forum/forum_posts.asp?TID=3156

Dancing Barefoot

2010-09-06T04:35:00.000-07:00

U2 kulaklarımda
"Here I go and I don't know why
I spin so ceaselessly
Could it be he's taking over me
I'm dancing barefoot
Headed for a spin
Some strange music drags me in " diyor.

İstanbul sallanmaya çok yatkın bu gece. Gündem fazlasıyla yoğun. Dün akşam Fransa'yı ezip geçerek çeyrek final biletini aldığımızdan mı, evet-HAYIR diye dolaşan seçim arabalarından mı, U2 telaşında, pazartesi sendromunun trafik bunalımından mı bilemiyorum. Sadece Eylül'ün ilk pazarı kalkıp heyecanla perdeleri açtığımda gök delinircesine yağan yağmur bile yeter herşeyi anlatmaya. Yazı kafamda bitirmemişken kimse soğutamaz havayı. Telefonun ucunda bir ses 'şu an denize giriyoruz, hava daha da güzelleşti dediğinde' içim bu kadar burkulamaz.

Bu yüzden bayramı, yazı, Çeşme'yi kapatana kadar i'm dancing barefoot. Ve gözlemci güvercin ile beraber 2 gün sonra yollardayız.

Miss Tanpınar

2010-09-03T05:18:00.000-07:00

Bu rüya gibi bahçeyi görünce 9 yaşında şair olacağım diye şiirler yazmaya başlayıp annemlere okumam aklıma geldi. Abimin edebiyat kitabından tesadüf eseri bulduğum bir şiir değiştirmişti hayatımı. Hemen bir bölümünü bir kağıda yazıp verdim anneme. Gözleri büyüdü, inanamadı, babama okuttu. O zamanlar sözlükle gezdiğim için kelimeleri bulup çıkarma ihtimalim vardı ama böyle bir şiiri gerçekten yetenekli bile olsam o yaşta yazabileceğimi sanmıyorum. Akşamına gerçekler ortaya çıktığında çoktan ezberime yerleşmişti Ahmet Hamdi Tanpınar'ın bu şiiri, 14 senedir de hep canlı kaldı.

"...Ben zamanı gördüm, içimde ve dışımda sessiz çalışıyordu,

Bir mezar böyle kazılırdı ancak, yıldırımsız ve baltasız,

Bir orman böyle devrildi!

Ben zamanı gördüm, kaç bakışta bozdu hayalimi,

Ve kaç düşüncede!

Ben zamanı gördüm, şimşek gibi bir anın uçurumunda.

Kim tanır bizi şimdiden sonra,

Aydınlığı kıt gecemize, misafir olanlardan başka;

Kuru tahta üstünde bizimle paylaşanlar günlerimizi

Ve benim gözlerimle bakanlar güneşe ancak tanır bizi

Mor çemberlerin uçuştuğu akşam sularından!

Akşamın tek bir ağaç gibi, dal budak saldığı sular,

Çocukluk rüyalarının bahçesi!

Sakın kimse el sürmesin dallara,

Yapraklar, meyvalar olduğu gibi kalsın,

Benim uykum boyunca..."

Şampiyonların Kahvaltısı

2010-09-03T04:46:00.000-07:00

Su böreği, açma, sucuk, salam peşinde koşan biri değilim. 'En güzel öğün kahvaltıdır' diye güne erken başlar, her tadı ayrıştırır, abartısız yaparım her kahvaltımı.

Bu kısa karakter analizinin ardından annemin akdeniz baharatı karışımı, halka kırmızı biberli omleti, tuzlu&tatlı loru, portakal&çilek reçeli arasına atarım kendimi tabii ki gevrek eşliğinde.

Güzelce paketlenip Izmir-İstanbul turlarını sık yapan bu kahvaltıdır belki ters kalkılan günlerin bile yönünü değiştiren. 'Şampiyonların Kahvaltısı'!

Takım Ruhu, Geldiysen Evet De !!!

2010-09-01T08:16:00.000-07:00

Dünya Basket Şampiyonası Türkiye'de! Bu tarihi olayın bir parçası olmamak olmaz, diye düşünüp

dün akşam İzmir Halkapınar Spor Salonu 'na gittik. Fransa- Kanada maçını önce izledik. Sessiz sedasız, tatsız tuzsuz, iddiasız heyecansız bir maçtı. Amaa, maçın sonuna doğru kapılardan rengarenk insanlar girmeye başladı. Üzerlerinde sarı, yeşil, kırmızı formaları, perukları, bayrakları, davulları, yüzlerinde boyaları.... Fransa maçı bittiğinde neşeleri, enerjileri, heyecanları ve hırslarıyla doldurdu Litvanya taraftarları sahayı. Rakipleri İspanya'ydı, şansları çok azdı, ama bir mucize gerçekleşti! O güçlü enerjileriyle galibiyete ittiler adeta takımlarını. Aynı bizim taraftarlarımızın Ankara'da Yunanistan karşısında yaptığı gibi. Arkasına güzel, güçlü rüzgarları aldı mı insan ruhu, bir başka kanatlanıyor. Bu her konuda herkese örnek olmalı bence ...

"FALL"ing

2010-09-01T07:23:00.000-07:00

1 Eylül 2010. 20 derece,yağmur, rüzgar. Taşınma, ayrılma, mevsim bitişi, hayat rutini, beklenmedik gelişmeler, büyümek, dostları yurtdışına yollamak, sevdiklerimizi karşılamak, mücadele, belirsizlik, ısınan deniz suyundan faydalanma ihtiyacı, bayram-seçim karmaşası, yollar yollar. Bünye bir noktada iflas ediyor. İstiklal Cadde'sinde uyanıp, elindeki kuklayı oynatarak hayatı sorgulayan tiyatrocu adamın yerindesin bir akşam önce, sonra kocasının yanında eşya gibi taşınan kadının, ne istediğini bilmeyen, önünü görmeyen, temelsiz binalar üzerine hayatını kondurmakta olan çocukları görüyorsun, c'est la vie diyen yüzeyselleri, ve yazın bittiğini.

Ben şarkıdaki gibi "her bahar aşık" olmam ama her sonbahar başlangıcında hüzün dolarım. Sonra Sezen Aksu devam eder,

"Oyuncak bebekleri sevmedim çok
Evcilik oynamayı
Alkışı sevdim
Bıçak sırtlarında dolaşmayı
Tehlikeli sularda seyredip pupa yelken
Geçici emniyetlere ulaşmayı

Kadınları, erkekleri, romanları
Hele başkaldıranları..."

FIBA, Şeker Bayramı, Referandum ve sınırsız yolculuklarla, dolu dolu Eylül